منم شاهزادهُ مهتاب ؛ از جنس نور در کالبدی از انسانیت
فداش بشم بدجوری عاشقم کرد
کاری کرد که اصلا فکرش رو هم نمیکردم
هم عاشق خودش شدم
هم دیونه یکی از خوشگل ترین بنده هاش
خدایا!
فدات بشم
میگفتن که اگه دیدی نمیده ...
بدون میخواد بهترینش رو بهت بده
ولی من میگفتم پس کو این بهترین؟
نگو تو راه بود و من هنوز نرسیده بودم بهش
اونوقت داشتم واسه اش به هر دری میزدم...
خدایا!
فدات بشم
چیکار کردی با من که نمیتونم ازت دل بکنم؟
توی آئینه خودتُ ببین چه زودِ زود
توی جوونی غصه اومد سراغت پیرت کنه
نذار که تو اوج جوونی غبار غم
بشینه رو دلت یهو پیر و زمین گیرت کنه
منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست
تا آخر عمرت اگه تنها باشی اون نمیاد
خودش میگفت یه روزی میذاره میره
خودش میگفت یه روز خاطره هاتو میبره از یاد
آخه دل من
دل ساده من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
آخه دل من
دل دیونه من
دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یه عمر آزگار
دیدی اونم رفت
اونم تنهات گذاشت رفت
تو موندی و بی کسی و یه عمر خاطره پیش رو
دیگه نمیاد
دیگه پیشت نمیاد
از اون چی موند برات بجز یه قاب عکس رو دیوار
آخه دل من
دل ساده من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
به کدام ملت است این؟
به کدام مذهب است این؟
که کُشند عاشقی را که تو عاشقم چرائی؟
در شهر عشق قدم میزدم.
به گورستانش سر زدم.
خدای من چقدر دلِ مرده؟
یکی از قبر ها تازه بود....چند تا برگ روی اون رو پوشونده بود...
گفتم بشینم و براش دعا بخونم شاید فرقی تو حالش بکنه..
در حین خوندن دعا برگها رو کنار زدم و از تعجب خشکم زد...
دعام نصفه موند...پاهام سست شد...آخه قبلاْ منم عاشق بودم..
و اون همون دلی بود که سالها پیش دل عاشق منو کشته بود.
یه دل دارم خدا داره
زمین داره هوا داره
میون دریای غمش
کشتی و ناخدا داره
یه دل دارم تَرِک داره
ترس و یقین و شک داره
رو بومٍ برفیش همیشه
یه دنیا بادبادک داره
یه دل دارم آتیش داره
تو ابرا قوم و خویش داره
نه راه پس مونده براش
نه طفلی راه پیش داره
یه دل دارم رقیب داره
فراز داره نشیب داره
با اینکه آدم نشده
کلی درخت سیب داره
یه دل دارم خدا داره
زمین داره هوا داره
میون دریای غمش
کشتی و ناخدا داره
یه دل دارم تَرِک داره
ترس و یقین و شک داره
رو بومٍ برفیش همیشه
یه دنیا بادبادک داره
یه دل دارم وفا داره
یه طاقی از طلا داره
تو بهترین جشن زمین
قصر و یه پادشاه داره
یه دل دارم نگین داره
هوا داره زمین داره
تو دریای پر از غمش
قایق و سرنشین داره
خسته ام از لبخند اجباری
خسته ام از حرفای تکراری
خسته از خواب فراموشی
زندگی با وهم بیداری
این همه عشقای کوتاه این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سر انجامِ گم شدن تو فصل طوفانی
حقیقت پیش رومون بود
ولی باور نمیکردیم
همین امروزِ روشن هم
پی خورشید میگردیم
نشستیم روبروی هم
تو چشمامون نگاهی نیست
نه با دیدن نه با گفتن
به قلب لحظه راهی نیست
این همه عشقای کوتاه این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سر انجامِ گم شدن تو فصل طوفانی
من و تو گم شدیم انگار
تو این دنیای وارونه
که دریاشم پر از حسرت
همیشه فکر بارونه
سراغ عشقُ میگیریم
تو اشک گریه آخر
تو دریای ترک خورده
میون موج خاکستر
این همه عشقای کوتاه این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سر انجامِ گم شدن تو فصل طوفانی
توئی که همچون ستاره در شبهای من میدرخشیدی
عاشقت بودم ولی نفهمیدی
التماست کردم که باورم کن
ولی تو فقط خندیدی
چون صید به دام تو به هر لحظه شکارم
ای تحقه نگارم
از دوری صیاد دگر تاب ندارم
رفته است قرارم
چون آهوی گم گشته به هر گوشه دوانم
تا دام در آغوش نگیرم نگرانم
از ناوک مژگان چو دو صد تیر پرانی
بر دل بنشانی
چون پرتو خورشید اگر رو بکِشانی
وای از شب تارم
در بند و گرفتار بر آن سلسله مویم
از دیده ره کوی تو با اشک بشویم
با حالِ نذارم
برخیز که داد از من بیچاره ستانی
بنشین که شرر بر دل تنگم بنشانی
تا آن لب شیرین به سخن باز گشائی
خوش جلوه نمائی
ای برده امان از دل عشاق کجائی
تا سجده گذارم
گر بوی ترا باد به منزل برساند
جانم برهاند
ور نه ز وجودم اثری بیش نماند
جز گرد و غبارم
اونقده عاشقت بودم
که باورم نمیشد
جز تو و فکر عشق تو
هیچی سرم نمیشد
چقدر بده حالت من
کشته منو عادتِ من
حرف حساب هیچ کسی
مرحم درد گریهْ
چشم ترم نمیشد
اونقده عاشقت بودم
که باورم نمیشد
جز تو و فکر عشق تو
هیچی سرم نمیشد
چقدر بده اینجوری عشق
هر کی که این مشقُ نوشت
راهی جز این نداشته بود
کنده بود هر چی داشته بود
که این درختُ کاشته بود
وقتی میگفتی نفَسم
من نفسم وامیستادش
چشات یه حالتی میشد
اونجوری که میخواستمش
که من خاطر خواه هستمش
اونقده عاشقت بودم
که باورم نمیشد
جز تو و فکر عشق تو
هیچی سرم نمیشد
ولي افسوس.........
بوسيدن قول ماندن نيست.....
و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست .....
هيچ وقت دل به کسي نبند چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ...
اگر هم دل بستي هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه پيداش نمي کني ....
هر وقت احساس کردي در اوج قدرتي به حباب فکر کن....
بهتره اهالي رويامونو بدون توقعي ، جواب كنيم نبايد حتي رو بهترين كسا توي بدترين جاها ، حساب كني.
گر گناهی بکنی در شب آدینه بکن
تا که از صدر نشینان جهنم باشی
****************************************
زاهدم برد به مسجد که ز می توبه کنم
توبه کردم که ندانسته به جائی نروم
****************************************
خوشبختي نامه اي نيست که يه روز يه نامه رسون آن را به دست هاي منتظر تو برسونه . خوشبختي ساختن يه عروسک از يه تکه خميره به همين راحتي . ققط يادت باشه جنس اون خمير بايد از عشق باشه .
****************************************
در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان . قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد و پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ . كنار چوبهيه دار از من خواستند تا اخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم : به تو بگويند ... دوستت دارم .
دوستت دارم به ۲۱ زبان زنده ی دنیا
English : I Love You
Persian : To ra doost daram
Italian : Ti amo
German : Ich liebe Dich
Turkish : Seni Seviyurum
French : Je t'aime
Greek : S'ayapo
Spanish : Te quiero
Hindi : Mai tumase pyre karati hun
Arabic : Ana Behibak
Iranian : Man doosat daram
Japanese : Kimi o ai shiteru
Yugoslavian : Ya te volim
Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida
Russian : Ya vas liubliu
Romanian : Te iu besc
Vietnamese : Em ye^ Ha eh bak
Syrian/lebanese : Bhebbek
Swiss-German : Ch'ha di ga"rn
Swedish : Jag a"Iskar dig
Africans : Ek het jou li
به اشتیاق اولین دانه برف
به تحمل آخرین برگ پائیز
به گرمای تن خورشید
و
به زیبائی آسمانِ شب
قسم میخورم که
سرکاری غریبه
بهم نگو دوستم داری
نگو نباشم میمیری
فرقی واسم نمیکنه
پیشم بمونی یا بری
تو نخ عاشقی نباش
بی وفائی تو خونِتِ
وسوسه شکار من
مثل خوره به جونِتِ
بهم نگو دوستم داری
دیگه ازت بدم میاد
تحفه عشقتم بده
به هر کی که دلت میخواد
باز تو سرت چی میگذره
که افتادی به التماس
حرفهاتو باور ندارم
هرچی بگی دروغ یا راست
بهم نگو دوستم داری
بذار که عشقت بمیره
نمی ذارم قلب سیات
بازی رو از سر بگیره
تو نخ عاشقی نباش
بی وفائی تو خونت
وسوسه شکار من
مثل خوره به جونت
تا که بودیم نبودیم کسی
کشت مارا غم بی همنفسی
تا که رفتیم همه یار شدند
خفته ایم و همه بیدار شدند
تا که مردیم همه را غم بگرفت
ولی افسوس که تا لحظه مرگ هیچ کس خبر از ما نگرفت
قدر آئینه بدانیم چو هست
نه در آن وقت که اقبال شکست
خاموش بود و تاریک
او که پر از صفا بود
پابندِ عهدِ بسته
پیمانه وفا بود
کاغذ را خط خطی کرد
با یک قلم پر از درد
از درد دل چه گوید
او مُرد در شبی سرد
میخواست تا بگرید
خالی شود نمیشد
انگار بغض میخواست جاری شود نمیشد
مردی که آرزو داشت
روزی ستاره میچید
حالا بجای امید
فصل خزانُ میدید
میخواست سوزِ عشقُ ساز خوش ترانه
آهنگ باد وحشی
رقص گل و جوانه
آهنگ تازه ای از احساس عاشقانه
جُرمش بگوید اما
سودش چه بود حالا...
جز اینکه راز پنهان
خواهد شد آشکارا
میخواست با کسی از
راز دلش بگوید
اما کجاست یاری
تا درد دل بجوید...
حال تو حال من را
افسرده کردُ خسته
پرسیدم اسم او را
گفتند دل شکسته
زورکی نخند عزیزم
میدونم اومدی بازی
نمخوام تو این آخرین بازی زندگیم ببازی
خودتو راحت کن و فکر کن که جبران گذشته است
از منم میگذره اما
به دلت چاله نسازی ....
اومدی بشکنی بشکن
از من ساده چی مونده
قبل تو هر کسی بوده تموم تار و پود سوزونده
تو هم از یکی دیگه سوختی میخوای تلافی باشه
بیا این تو و دل و باقی احساسی که مونده
دل من اونقده پاره است
موندنش مرگ دوباره است
آسمون سینه من
خیلی وقته بی ستاره است
همینی که باقی مونده
واسه دلخوشی تو بشکن
تیکه تیکه هاشو بردن
آخرینشم تو بکن
نمیخوام بگذره عمری
خسته شی واسه فریبم
یقه تو نمیگیره هیچ کس
آخه من اینجا غریبم
بزن و برو عزیزم
مثل هر کس که زد و برد
تفلی این دل که همیشه
به گناه دیگرون مرد
نفرتت رو از غریبه سر یک غریب خراب کن
خنده کوتاه من رو بیا گریه کن عزا کن
مهم هم نیست که چه جرمی یا گناهی این سزاشه
باقی دلم یه مشت خاک
همینم میخوام نباشه
عقده های یک شکست رو خالی کن سر دل من
دیگه متروک مونده و سرد خاک پیر ساحل من
از نگاهات خوب میفهم
که تو فکرت یه فریبه
بازی بسه پاشو بشکن
من غریب و تو غریبه
دل من اونقده پاره است
موندنش مرگ دوباره است
آسمون سینه من
خیلی وقته بی ستاره است
همینی که باقی مونده
واسه دلخوشی تو بشکن
تیکه تیکه هاشو بردن
آخرینشم تو بکن
نمیخوام بگذره عمری
خسته شی واسه فریبم
یقه تو نمیگیره هیچ کس
من که با خودم غریبم
تنهائی خیلی دوست دارم
برم تو فکر بعضی ها
اینو واسه اون میخونم
خودش میدونه که کیا
خودش اینو خوب میدونه
ولی به روش نمیاره
دل رو به اون راه میزنه
یه وقت نشه کم بیاره
یه وقتی بود میخواستمش
نمیدونم منو میخواست؟
حالا میفهمم اون روزا
این من نبودم پیش تو
بعد یه قطره اشک غم
با یک نگاه گفتم برو
دور و برم پیدات نشه
بد جوری شاکیم ازت
حق نداری با من باشی
میگیرم این حق رو ازت
میگن یه بار میگن دو بار
نه صد تا نامردی دیگه
منم بخوام باهات باشم
این قلبمه که نه میگه
هر جوری خواست منو سوزوند
با اون ادا و اتفاراش
یه جوری بد کلاس میذاشت
همه میگفتن اینو باش
تو تنهائی دق بکنم
بهتره تا با تو باشم
تو خاطرش فکر میکنه
که من هنوزم باهاشم
میگن که از هر دست بدی
باز از همون دست میگیری
ببین چیکار کردی با من
میگم که ای کاش بمیری
بابا جون من بیخیال
این خبرام نیست به خدا
شرت رو کم کن عزیزم
دلم میگه کوتاه نیا
دور و برم پیدات نشه
بدجوری شاکیم ازت
حق نداری با من باشی
میگیرم این حق رو ازت
زدم به سیم آخر و
میخوام که از پیشم بری
این دفعه پر پر هم بشی
نمیتونی ازم دل ببری
